Omdat het maar afwachten was of we Dyane aan de praat zouden krijgen, stonden we op tijd klaar. Maar de geleende groene platen aanbrengen bleek nog meer tijd te kosten dan de auto starten. Zonder dat we hoefden te duwen sloeg Dyane aan en konden we vertrekken. De route leek speciaal voor ons aangegeven te zijn, met de borden B van Burton Car Company voorzien van grote pijlen in de juiste richting…
Volg de B van Burton
Bij Burton Car Company zorgde Hans dat we onszelf moed konden indrinken met lekkere koffie. Ondertussen werd in de werkplaats voor ons een fantastische plek vrijgemaakt. Met brug en klasse gereedschap. Sven-Thomas die ons de hele dag heeft bijgestaan legde alles rustig uit en wij, keurig in onze beletterde overalls gestoken, namen alles gretig in ons op.
Onze eigen werkplek bij Burton Car Company
De vrouw met de hamer
Goed gereedschap is het halve werk
Op zijn aanwijzingen gingen we voortvarend aan de slag en na de overheerlijke frietjes in de lunchpauze konden we de carrosserie al van het rollende gedeelte tillen. Wauw!
Nog even en de rode koets is voorgoed historie
Een echte demonteur!
We hebben goed doorgewerkt. Alleen voor de komst van de pers hebben we het werk even neergelegd. Morgen staat het verslag als het goed is mét een foto in De Stentor.
Natuurlijk wil de pers hier het fijne van weten...
De koets is eraf!
5 reacties
RSS met reacties TrackBack identificatie URI
Wauw! Echt supergaaf! (Ja, ik bedoel dan jullie in die overalls, hahahahaha, grapje)
stoer!
KNAPPE meiden.
volg jullie met bewondering
zonde van de dyane…
wordt daar toch wel droevig van
Tja Douwe, aan al het moois ter wereld komt ooit een einde… Ook wij namen met tranen afscheid van Dyane. Wil je zien in welke staat zij verkeerde? Lees dan ons volgende bouwverslag in de Klassiek & Techniek van januari. Wat een goede zaak dat Dyane een donorcodicil bij zich droeg! Daardoor geven haar organen nu nieuw leven aan een jeugdige, vreugdevolle Burton die nog minstens twintig jaar en honderdduizenden kilometers voor de boeg heeft….